Hallo Mestreech!

Inmiddels zijn we alweer een tijdje in Equador, en het is hier echt geweldig! We hebben echt de juiste beslissing gemaakt om eerder naar Zuid Amerika te vliegen! Uiteraard was Centraal Amerika mooi en lekker chillen, maar Zuid Amerika is op dit moment gewoon meer ons ding! We hebben alweer een aantal gekke avonturen achter de rug, en er staan ons nog een hoop te wachten!

Maar laten we bij het begin beginnen...

Na een korte vlucht vanuit Panama City zijn we dan eindelijk in de hoofdstad van Equador, Quito aangekomen. Quito is een ongelooflijk mooie stad, gelegenmidden in een dal met bergen overal waar je maar kijken kan!Het bestaat uit een oud koloniaal gedeelte, the old town, en het nieuwe vol met wolkenkrabbers. De wolkenkrabbers geloven we wel... Het oude gedeelte staat vol met oude kerken en kloosters, en af en toe heb je het gevoel in een film rond te lopen. We hebben de kathedraal beklommen, fuckin´ akelig, langs een wiebel ladder omhoog, over het dak van de kerk, en weer een aantal ladders omhoog, maar het uitzicht was echt vette shit! Ook vanaf het dak van ons hostal hadden we een mooi uitzicht, check de foto´s! Ook hebben we nog een lokale markt bezocht, in Otovalo,waar we dan eindelijk onze eigen Hammock(hangmat) hebben gekocht!!!

Na een aantal dagen in Quito aan de hoogte te zijn gewend, Quito ligt op 2850 meter, en allebei vet verkouden te zijn geworden, zijn we vertrokken naar Cotopaxi Nacional Park. Cotopaxi is een actieve vulkaan van 5897 meter hoog, waarvan het topje bedekt is met de eeuwige sneeuw. Ingecheckt in het mooiste hostel waar we ooit hebben geslapen, check website: http://www.secretgardencotopaxi.com/, en meteen begonnen met genieten! Ongelooflijk mooie uitzichten, ´s avonds chillen voor ons eigen haardvuurtje(Alain die z´n fikken weer eens verbrand...), what more do you want...?

De dag erop samen met een gids, een aantal meiden en een gekke Zwitser(Adrain), de vulkaan op, want het zag er naar uit alsof het weer het toe liet. Na een gave rit in de laadbak(brrrr...) van zijn auto, aangekomen op 4000 meter hoogte, auto geparkeerd, en begonnen aan de klim naar het huisje wat wordt gebruikt om te aclimatiseren op een hoogte van 4800 meter. Bleek nog een aardige opgave, aangezien we nog steeds niet helemaalgewend waren aan de hoogte, en dus best wat moeite hadden met ademhalen. Maar goed, na een sigaretje gaat het altijd weer watbeter... Boven in de refuge aangekomen sloeg het weer om, en begon het hard te sneeuwen en te waaien, waardoor verder klimmen werd afgeraden. Daarnaast was er de nacht ervoor erg veel sneeuw gevallen, waardoor het erg gevaarlijk was om verder te klimmen naar de gletscher op de vulkaan. Erg jammer, maar goed, we willen jullie en Mestreech toch nog wel ooit eens terugzien, en Alain wilde graag ook nog wel eens naar MVV, dus besloten om maar niet verder te klimmen, en na een lekker kop soep(veur de sjengen: tas sop), begonnen aan de afdaling in een sneeuwstorm... ´S avonds intens genoten van een heerlijke maaltijd in ons hostel en de rest van de avond naar het vuur zitten staren met Johnny Cash op de achtergrond.... Desperaaado.....:http://www.youtube.com/watch?v=CjB3tAF4e9M

Helaas komt aan alle leuke dingen altijd een eind(maar daar komen meestal weer leuke dingen voor terug...!!), en de dag erop met onze Zwitserse vriend verder getrokken richting Baños, een dorpje op 5 uur afstand met de bus van Cotopaxi. Na een wilde busrit langs 200 meter diepe afgronden, eindelijk in Baños! Baños staat bekend om zijn thermaalbaden, en daarom lijkt het hier een beetje op vallekeberrug aon de Geul, en overal struikel je over de toeristen. Uiteraard was het een Nationale feestdag toen we aankwamen, dus overal feestende Equadorianen, en Fleur en Alain vielen met hun neus in de boter! Vooral toen bleek dat het nationale voetbalelftal van Equador die avond een kwalificatiewedstrijd voor het wereldkamioenschap tegen Chile moest spelen! En ja hoor, daar zaten we weer, in een kroeg voor een groot scherm naar het voetballen te kijken! Equador is zeker weten ons land...! Einduitslag: 1-0 voor Equador, met aan beide kanten 2 rode kaarten...

RondBaños hebben we een aantal dagen flink gewandeld en genoten van het uitzicht van de meest actieve en recent gevaarlijke vulkaan van Zuid Amerika. Nog geen twee jaar geleden moest heel Baños worden ontruimt omdat vulkaan Tungurahua, http://en.wikipedia.org/wiki/Tungurahua ,ontplofte! Het hele dorp is 6 maanden geavacueerd geweest, en zelfs nu wordt de vulkaan continue in de gaten gehouden door lokale gidsen, die heel erg behulpzaam zijn als je door het gebied wandelt. Zo hebben we een halve middag samen met een gids rondgelopen, en heeft hij verse thee voor ons gezet in zijn huisje op de vulkaan.Hij hader ook nog een leuke boomhut en een schommel, en Fleur ging helemaal los op de schommel....(check de foto´s...)

Ook zijn we een dagje gaan mountainbiken met een Amerikaans koppel dat we in Cotopaxi hebben leren kennen en die we hier in Baños weer tegenkwamen. Gelökkig dizze kier alleijn meh bérugaofwaarts... Na 60 km de fiets bovenop een bus gehesen en terug naar Baños met de bus....

Op dit moment zijn we onderweg naar Riobamba, een dorpje van waaruit de wereldberoemde treinreisNariz del Diablo vertrekt, de neus van de duivel. Maar dat zullen we jullie de volgende keer alles over vertellen lieve kijkbuiskindertjes...

We gaan nu snel vertrekken, want de bus wacht op ons....

Tot de volgende keer maar weer en dikke zoen voor jullie allemaal!!

XXX Fleur & Alain